جمعه صبح است که برای شرکت در دورخوانی پا به خیابان میگذارم، درخت ها دوباره سبز شده اند و لطافت هوا وصف ناشدنی ست.دیگر خبری نیست از آن برگ های زرد و نارنجی که زیر پایت له میشوند تا لذت یک "خش خش" ساده را به تو تحمیل کنند. در عوض بر فراز شاخسار درخنان مرغکان آوای دلدادگی بهاری سر میدهند.

خیابان اما، نه به رسم روز های جمعه، که به رسم روز های تعطیل نوروزی، تعطیل است! این را از چند دقیقه ای که به امید آمدن ماشین سپری میکنم میفهمم. عجیب هم نیست، مردمی که بویی از کار وتلاش نبرده اند برای تعطیل بودن، به دنبال بهانه اند! سال خرگوش آیا بهانه ای میشود برای آنکه از این خواب خرگوشی بیدار شویم؟


نگاهی هم داشته باشید به:

طرح هدیه ی امانیِ کتاب!

از ظرف شستن تا...(میس الی)

تاریخ تمدن ویل دورانت (صفر و نیم)

ثروت افسانه ای خریدار خودرو احمدی نژاد