چند روز پیش (20 اردیبهشت) سالگرد مرحوم "خسرو شاهانی" طنز پرداز معاصر بود، همین بهانه ای شد که یاد مطلبی بیافتم که در کتاب خاطرات عمران صلاحی در مورد مرحوم خواندم:

"خسرو شاهانی در خانه بستری بود. آخرین روزهای عمرش به دیدن اش رفتم. خیلی
خوشحال شد و گفت:

بیماری من چون سبب پرسش او شد
می میرم از این غم که چرا بهترم امروز!"

:::::::::::::::::::::::